Friday, October 27, 2017

ဘယ္ေလာက္ ေအးစက္ေနမယ္လို႔ ထင္လဲ

[Zawgyi]

ဘယ္ေလာက္ ေအးစက္ေနမယ္လို႔ ထင္လဲ


ဘာမွ မလုပ္ခ်င္ေတာ့သလို
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေခ်ာင္ေလးတစ္ေခ်ာင္ထဲမွာ ေခြေခါက္သိမ္းဆည္းထား။
ေခ်ာင္ထဲက မ်က္လံုးေလးတစ္စံုနဲ႔။
အဂၤေတြေတြ အဖတ္လိုက္ အဖတ္လိုက္ ကြာက်ေနတဲ့ နံရံႀကီးကို ဂစ္တာတီးၿပီး သီခ်င္းဆိုျပေနရတာ...
ဘယ္ေလာက္ ေအးစက္ေနမယ္လို႔ ထင္လဲ။
႐ိုးလူ

[Unicode]

ဘယ်လောက် အေးစက်နေမယ်လို့ ထင်လဲ

ဘာမှ မလုပ်ချင်တော့သလို
ကိုယ့်ကိုယ်ကို ချောင်လေးတစ်ချောင်ထဲမှာ ခွေခေါက်သိမ်းဆည်းထား။
ချောင်ထဲက မျက်လုံးလေးတစ်စုံနဲ့။
အင်္ဂတွေတွေ အဖတ်လိုက် အဖတ်လိုက် ကွာကျနေတဲ့ နံရံကြီးကို ဂစ်တာတီးပြီး သီချင်းဆိုပြနေရတာ...
ဘယ်လောက် အေးစက်နေမယ်လို့ ထင်လဲ။
ရိုးလူ

Paradox 2

Paradox 2 

ဒီမွာဘက္မွာ Pre wedding photo ေတြၾကည့္ၿပီး ၾကည္ႏူးတုန္း
ဟိုမွာဘက္မွာ ကားမီးေလာင္လို႔တဲ့၊စက္နဲ႔ မေတာ္တဆညပ္မိလို႔တဲ့၊ေသျခင္းဆိုးမႈေတြနဲ႔။
ဟိုဘက္က လူဆီက ဒူးတုပ္ၿပီး ေမတၱာတစ္ေပါက္ ေအာက္က်ေနာက္က်ေတာင္းေနခ်ိန္မွာ
ဒီဘက္က လူရဲ႕ ဂ႐ုစိုက္မႈ၊အၾကင္နာတရားကို ေျခသုတ္ဝတ္လို သုတ္လား သုတ္မိေနရဲ႕။
ပရဟိတသတင္းေတြၾကားလို႔ ေသြးေၾကာထဲက အားေပးဂုဏ္ယူတုန္း
ဘတ္စ္ကားမွတ္တိုင္မွာ အ႐ူးမတစ္ေယာက္ ကိုယ္ဝန္ႀကီးနဲ႔ အိပ္ေနတာ ျမင္ရေတာ့ ဒီအရပ္မွာ ေနရတာပဲ ေအာ္ဂလီဆန္လာခဲ့။
သိပ္ေတာ္တဲ့ လူကေလးျဖစ္ခ်င္လို႔ သိပ္ေပ်ာ္တဲ့ ဘဝကို လႊတ္ခ်ခဲ့ရ။
နံရံေပၚက သူမပံုကို ဓားနဲ႔ေပါက္ေနမိၿပီး ၊
ေပါက္သြားတဲ့ စကၠဴေတြျပန္ၾကည့္ တဖြဖြပြတ္သပ္ၿပီး စိတ္မေကာင္းႀကီးစြာနဲ႔ မ်က္ရည္က်လို႔ က်ရရဲ႕။
"လူေလး မင္းဟာ အ႐ူးေလးပဲ"လို႔ ဖြားဖြားဒီတစ္ခါေျပာရင္ ကြၽန္ေတာ္ျငင္းမိမွာ မဟုတ္ေတာ့။ ေသာက္တလြဲေတြမ်ားတဲ့၊ အတြင္း အျပင္လြန္ဆြဲအားၿပိဳင္မႈေတြမ်ားတဲ့ ဒီကမာၻမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔မွ မ႐ူးရင္ ဘယ္သူမွ ႐ူးမွာ မဟုတ္ေတာ့။
႐ိုးလူ

Saturday, February 4, 2017

ခ်င္းေတာင္တန္းတစ္ေနရာက ေရးတဲ့စာ (၁)


ျမင့္မားေဝးေခါင္ ခ်င္းေတာင္တန္းတစ္ေနရာက ဒီစာကို ငါေရးလိုက္တယ္။ အေဝးတစ္ေနရာက ႏြယ္ပင္ေလးလည္း ေကာင္းစြာ ရစ္ေခြ အိပ္စက္ႏိုင္ပါေစ။
ျမဴခိုးမ်ား၊ ၾကယ္မ်ား၊မေသခ်ာေသာ မနက္ျဖန္မ်ား၊ စီးကရက္မီးခိုးေငြ႔မ်ား၊ မင္းကို ခ်စ္ေသာ သခါၤရတရားမ်ား ေက်ာပိုးသယ္ေဆာင္ ဒီေတာင္ထိပ္ဆီ ငါခရီးဆက္ခဲ့တယ္။
ေတာင္ဇလပ္မ်ား၊ တိုင္းရင္းသားတိုင္းရင္းသူအျပံဳးမ်ား၊ေအးျမတဲ့ ေလေတြကို ထုပ္ပိုးမႈန္ေဝ ဒီေတာင္ေျခဆီ ငါ ဆင္းသက္ခဲ့မယ္။

႐ိုးလူ

ကမာၻႀကီးက ေျခာက္ေသြ႔ၿပီး မီးေလာင္ျပင္တစပဲ။

ကမာၻႀကီးက ေျခာက္ေသြ႔ၿပီး မီးေလာင္ျပင္တစပဲ။
ေနာက္ေတာ့ နည္းနည္း ေနသားက်လာတယ္၊ စိမ္းစိမ္းလန္းလန္းမဟုတ္ေပမယ့္လည္း။
သူ႔ကို ေတြ႔႐ွိတယ္ ဒီရြက္ေႂကြေတြ ေတာမွာ တစ္ခုတည္းေသာ ရြက္သစ္ေလးလို။ စမ္းေရေတြ ျပန္စီးစျပဳလာတယ္၊ ငွက္ေတြ ျပန္ေတးဆိုၾကတယ္၊ ေနေရာင္ျခည္ေႏြးေႏြးကို ျပန္ရတယ္၊ ေလနီၾကမ္းေတြကေန ေလျပည္ေလညႇင္းေတြ အျဖစ္ ေျပာင္းသြားတယ္။ သစ္သီးေတြ ပိုခ်ိဳလာတယ္။ ဒီလိုေလးပဲ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ေနခ်င္လို႔ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ဟာ ဘုရားမွာ ဆုမေတာင္းစဖူး ဆုေတာင္းတယ္။ သူ႔မွာ ႐ွိတဲ့ ဥာဏ္ပညာ၊ခြန္အား အကုန္ေပးပါ့မယ္၊ ဒီလိုေလးပဲ ဆက္ၿငိမ္းခ်မ္းခြင့္ေပးပါေပါ့။ ဆုေတာင္းျပည့္ခဲ့တယ္ ထင္တယ္။
ေလ်ွာက္လာတဲ့ လမ္းတစ္ေလ်ွာက္ ေတာ္ေတာ္ျကီးေရာက္မွ ျဗဳန္းဆို လက္တြဲျဖဳတ္သြားခဲတဲ့ အခါ ဘုရားသခင္ဟာ ၾကည့္ေနရက္ခဲ့တယ္။ လမ္းေတြဟာ ပိုၾကမ္းလာတယ္၊ လူငယ္ေလးဟာ အဲဒီလက္ေလးကို ဖမ္းဆြဲတယ္၊ အခိုးအေငြ႔ကို ဖမ္းဆုပ္ရသလိုမ်ိဳးပဲမို႔ မမီပါဘူး။
သူက်န္ခဲ့တယ္၊ဒါမွ မဟုတ္ သူေနခဲ့တယ္။ သူက်န္ေနခဲ့ရပါတယ္။
ေတာပန္းေတာင္ပန္းေတြ ပြင့္ေနေပမယ့္ ဆူးခ်ံဳပန္းခက္ေတြ ငံုထားတယ္။ စမ္းေရမစီး၊ငွက္ေက်းသံေတြ မၾကားရေတာ့ဘူး။ ေနေရာင္ဟာ ေတာင္ကြယ္ဆီ ေမးတင္လာၿပီ၊ ရြက္ေႂကြေတြ ျပန္႔ၾကဲလို႔။
ေနာက္ဆံုးအေျခအေနေရာလို႔ ေမးရင္ အေပၚဆံုးစာေၾကာင္းနဲ႔တင္ လံုေလာက္ပါတယ္။

႐ိုးလူ
16.1.2017
1:37pm

Sunday, January 8, 2017

အလင္းဆိုင္

အလင္းဆိုင္
========

"အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္ ဟူး ဟူး၊အေႏြးေထြးဆံုး အေမ့အိမ္"
ကိုငွက္ရဲ႕ သီခ်င္းေတြ လြင့္ပ်ံလို႔။
အလင္းဆိုင္တဲ့၊ ၾကားရတာနဲ႔ကို ေႏြးေႏြးလင္းလင္းေလး။
ဘယ္မွာ ႐ွိသလဲ၊သြားမယ္၊ ၿမိဳ႕ထဲကေနေတာ့ တစ္နာရီခြဲေလာက္ သြားရမယ္။ ေျမာက္ဒဂံု ၇/၈ လမ္းဆံုမွာ ႐ွိတဲ့ ဆိုင္ေလး၊ အဓိပတိ အဝါတို႔၊ ၁၇၄တို႔၊ ၂၁၃ တို႔ ေျပးတဲ့ လမ္းေၾကာင္းေပၚ။
ဆိုင္ထဲကို ဝင္တဲ့ အခိုက္မွာပဲ၊ အရာရာဟာ ဖမ္းစားလြန္း။ နံရံအျပည့္ ပန္းခ်ီကားေတြ၊ ကဗ်ာလက္ေရးမူေတြ။ ေ႐ွ႕အဝင္မွာ ကိုငွက္ (ထူးအိမ္သင္)က ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္ ျပံဳးျပလို႔။ ဆိုင္တည္ေဆာက္ပံုကကို အႏုပညာဆန္တာ။ သစ္သားစားပြဲ၊ကုလားထိုင္ေလးေတြေပၚ ထိုင္ၿပီးတဲ့ အထိ ကိုယ္တို႔မွာ ေခါင္းခါခါ လည္ခါခါ၊ ျမင္ျမင္သမ်ွက ျပဳစားထားသလိုမ်ိဴး။
Menu ၾကည့္ေတာ့ coffee မ်ိဴးစံုရတယ္၊ iced coffee ရတယ္၊ juices ေတြ ရတယ္။ လက္ဖက္သုပ္၊ပဲျခမ္းသုပ္စတာမ်ိဳးရတယ္၊ ၾကက္ေၾကာ္၊ sandwich စတာမ်ိဳးလည္း ရတယ္။ ေစ်းေတြလည္း ခ်ိဳတယ္။ အလင္းဆိုင္ေကာ္ဖီဆိုတာ စမ္းေသာက္ၾကည့္ၾက။ coffee တစ္ခြက္နဲ႔ ကိုငွက္သီခ်င္းေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ဝင္ၿပီး ၿငိမ့္ၿငိမ့္ေညာင္းေညာင္းေနေနၾက။
ၿပီးေတာ့မွ ေသခ်ာ ဆိုင္တစ္ပတ္ပတ္ၾကည့္ၿပီး ခံစား၊ တစ္ခ်ိဳ႕ဟာေတြက ဓာတ္ပံု႐ိုက္ဖို႔ မဟုတ္၊ ဒီတိုင္း ရင္သပ္႐ႈေမာခံစားေနတာ ပိုေကာင္းရ။ ဆရာတာရာမင္းေဝ၊ ဆရာ သစၥာနီတို႔ရဲ႕ ကဗ်ာေတြ၊ ကိုငွက္ပံုတူ ပန္းခ်ီေတြ၊ ကိုငွက္ရဲ႕ အေငြ႔အသက္ေတြ၊ ပန္းခ်ီကားေတြ တစ္ခ်ပ္ၿပီး တစ္ခ်ပ္။ ဆိုင္ေထာင့္က စာအုပ္စင္ေလးက စာအုပ္လည္း ယူဖတ္ႏိုင္၊ ဘယ္လို idea နဲ႔ ဘယ္လို ေစတနာမ်ိဳးလဲ၊ ကိုယ့္မွာ ေက်းဇူးတင္ အံ့ျသရ။
ဆို္င္ရဲ႕ ညာဘက္ျခမ္းဟာ မီးေရာင္ျပာလဲ့လဲ့နဲ႔ ေအးစက္ညင္သာ၊ ဆိုင္ရဲ႕ ဘယ္ဘက္ျခမ္းဟာ သဘာဝအလင္းေရာင္နဲ႔ ေႏြးေထြးျဖာက်။ စေန၊တနဂၤေႏြ မွာ တီးဝိုင္းေနရာေလးမွာ တီးၾက၊ဆိုၾကေသးသတဲ့။ ဝါသနာပါတဲ့ သူေတြ အႀကိဳက္ပဲ။
ေရွးက ႐ွားပါးဇာတ္ကား ပိုစတာေတြ၊ လက္မႈပစၥည္းေတြက ထပ္ခံစားရႏိုင္တဲ့ အပိုဆု။
ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ကြယ္၊ ၿမိဳ႕ျပရဲ႕ ဆူညံပြက္ေလာင္မႈေတြက ခဏေျပးခ်င္သူေတြအတြက္ ႏွစ္ျမဳပ္ရင္ ႏွစ္ျမဳပ္ႏိုင္သေလာက္ အခ်ိန္ေတြ ဘယ္ေလာက္ကုန္သြားမွန္း မသိေစတဲ့ ေနရာတစ္ခု၊ အဲ့ဒါ အလင္းဆိုင္။

#ရိ္ုးလူ



ေျမျပင္မွာ ပြင့္တဲ့ ႏွင္းလည္း ျဖစ္ႏိုင္ရဲ႕။

ေျမျပင္မွာ ပြင့္တဲ့ ႏွင္းလည္း ျဖစ္ႏိုင္ရဲ႕။

==============================
ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းေရးမယ့္ အိပ္မက္ေတြ ႐ွိတယ္။
ဘယ္လိုေဝးေဝး၊ ဘယ္လို ျခားျခား 
ငါတို႔ဟာ တစ္ခ်ိန္မွာေတာ့ တသားတည္းပါပဲ။
မနက္ခင္းရဲ႕ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္လို၊
သိပ္ေကာင္းတဲ့ စာတစ္ရြက္လို
ငါတို႔ေတြ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ႏွစ္ၿခိဳက္စြဲလမ္းစြာ ေမာ့ေသာက္ဖတ္႐ႈၾက။
ဘဝခ်င္း ေဝးသြားတဲ့ အခါ အရာရာေဝးသြားႏိုင္တယ္လို႔ ထင္ပါသလား။
မွားပါတယ္။
စိတ္အလိုအရဆို ေကာင္းကင္မွာ တူစံုလင္းတဲ့ ၾကယ္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ရဲ႕။
ေျမျပင္မွာ ပြင့္တဲ့ ႏွင္းလည္း ျဖစ္ႏိုင္ရဲ႕။

Wednesday, January 4, 2017

Paradox (1)

Paradox (1)
ခ်စ္လားေမးရင္
မခ်စ္ဘူးလို႔ ေကာက္ကာငင္ကာ ေျဖထည့္ပစ္လိုက္တာခ်ည္း။
ဟုတ္ကဲ့။
ဒီလိုနည္းနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ သူ႔ကို အႀကိမ္ႀကိမ္သတ္ခဲ့ပါတယ္။
#႐ိုးလူ